Polski
Osprzęt miedziany dla telekomunikacji
Osprzęt miedziany dla telekomunikacji - zastosowanie i dobór
Osprzęt miedziany obejmuje komponenty niezbędne do łączenia, zakańczania i ochrony kabli miedzianych w sieciach telekomunikacyjnych: łączniki żył kablowych, mufy kablowe, przełącznice, głowice kablowe, osłony złączy i zabezpieczenia. Prawidłowy dobór osprzętu zapewnia szczelność, wytrzymałość mechaniczną i długoterminową niezawodność sieci miedzianej.
- Łączniki żył kablowych: pojedyncze i modułowe, narzędzia do montażu.
- Mufy i głowice kablowe do kabli miedzianych telekomunikacyjnych.
- Osłony złączy miedzianych, oslony UCN, zalewane żelem, zimnokurczliwe.
Wszystkie produkty
- Widok:
- widok pełny
- widok galeria
- widok prosty
Osprzęt miedziany do budowy złączy telekomunikacyjnych
W tej kategorii złącze telekomunikacyjne oznacza kompletny punkt połączenia, rozgałęzienia, naprawy lub zakończenia miedzianego kabla telekomunikacyjnego. Obejmuje połączenia żył, organizację par, ochronę mechaniczną, uszczelnienie wprowadzeń oraz, jeżeli wymaga tego konstrukcja kabla, zachowanie ciągłości ekranu lub pancerza.
W dokumentacji projektowej należy rozróżnić kompletne złącze od łącznika żył. Określenia złączka telekomunikacyjna i złączki telekomunikacyjne są często używane w odniesieniu do pojedynczych łączników lub modułów połączeniowych. Nie określają jednak zakresu średnic żył, pojemności, technologii montażu ani wymaganych narzędzi. Parametry te powinny zostać podane w zestawieniu materiałowym.
Elementy kompletnego złącza kabla miedzianego
| Element | Funkcja | Podstawowe kryteria doboru |
|---|---|---|
| Łączniki żył | Wykonanie połączeń elektrycznych pomiędzy żyłami kabla | Średnica żyły, średnica z izolacją, materiał i rodzaj izolacji, liczba par, technologia zaciskania |
| Osłona lub mufa | Ochrona połączeń przed wilgocią, zanieczyszczeniami i uszkodzeniami mechanicznymi | Średnice kabli, pojemność złącza, liczba wprowadzeń i odgałęzień, miejsce instalacji |
| Uszczelnienia wprowadzeń | Ograniczenie dostępu wody i zanieczyszczeń w miejscu wejścia kabli | Zakres średnic, liczba kabli, technologia osłony, konfiguracja wejść |
| Elementy ciągłości ekranu | Połączenie ekranów lub metalowych elementów konstrukcji kabla zgodnie z projektem | Budowa kabla, sposób uziemienia, wymagania operatora i dokumentacji wykonawczej |
| Uchwyty i elementy mocujące | Odciążenie połączeń oraz uporządkowanie kabli i par | Gabaryty kabla, miejsce montażu, obciążenia mechaniczne, konstrukcja osłony |
| Narzędzia montażowe | Wykonanie powtarzalnego połączenia zgodnie z technologią systemu | Zgodność z łącznikiem, zakresem średnic i instrukcją montażu |
Łączniki żył kablowych
Łączniki żył kablowych służą do wykonywania połączeń elektrycznych bez lutowania. Mogą być przeznaczone do indywidualnego łączenia żył albo do jednoczesnego wykonywania połączeń wielu par w modułach. Technologia modułowa ułatwia zachowanie kolejności par i organizację pracy na kablach wieloparowych. Łączniki pojedyncze stosuje się między innymi przy naprawach, odgałęzieniach i pracach na kablach o mniejszej pojemności.
Przed doborem łącznika należy sprawdzić:
- średnicę i materiał żyły roboczej,
- średnicę zewnętrzną żyły wraz z izolacją,
- rodzaj izolacji i konstrukcję kabla,
- liczbę łączonych żył oraz organizację par,
- zgodność z narzędziem zaciskowym i procedurą montażową,
- przewidywany sposób umieszczenia połączeń w osłonie,
- warunki środowiskowe w miejscu wykonania złącza.
Zakresu pracy łącznika nie należy określać wyłącznie na podstawie liczby par kabla. Zbyt mała lub zbyt duża średnica żyły wraz z izolacją może uniemożliwić prawidłowe zaciśnięcie. Dla zachowania powtarzalności połączeń łącznik, narzędzie i sposób przygotowania kabla powinny tworzyć zgodny system montażowy.
Osłony złączy miedzianych
Osłona zabezpiecza połączenia przed wodą, pyłem, zanieczyszczeniami oraz naprężeniami występującymi podczas układania i eksploatacji kabla. Dobór zależy od gabarytów złącza, średnic kabli, liczby wprowadzeń, układu odgałęzień i przestrzeni dostępnej w studni, szafie albo punkcie dystrybucyjnym.
| Rodzaj rozwiązania | Zastosowanie i kryteria doboru |
|---|---|
| Osłony UCN i UCNCP | Ochrona połączeń kabli miedzianych, dobierana według konfiguracji złącza, wymiarów kabli i warunków instalacji |
| Osłony SIC-500, wcześniej XAGA-500 | Technologia termokurczliwa przeznaczona do mechanicznego zabezpieczenia i uszczelnienia złączy kablowych |
| Osłony MHS-R | Ochrona złączy telekomunikacyjnych w instalacjach wymagających obudowy dostosowanej do warunków środowiskowych |
| Osłony zalewane żelem Corning, wcześniej 3M | Rozwiązania wykorzystujące wypełnienie żelowe do ochrony połączeń przed dostępem wilgoci |
| Osłony małoparowe i wieloparowe | Dobór według liczby par, gabarytów wiązki, liczby kabli oraz wymaganej konfiguracji wprowadzeń |
Technologia termokurczliwa, zimnokurczliwa, żelowa, zalewana lub taśmowa powinna wynikać z warunków instalacji i wymagań projektu. Należy również uwzględnić wymagany sposób montażu oraz możliwość ponownego otwarcia osłony podczas rozbudowy, usuwania awarii lub wykonywania pomiarów.
Jeżeli specyfikacja wymaga określonego stopnia ochrony, na przykład IP68, deklarację należy potwierdzić dla konkretnego modelu, zakresu średnic i konfiguracji wejść zgodnie z PN-EN 60529 lub IEC 60529. Sam rodzaj uszczelnienia nie stanowi potwierdzenia stopnia IP.
Mufy i głowice do kabli miedzianych
Mufy kablowe wykorzystuje się do wykonywania połączeń przelotowych, odgałęźnych i naprawczych na trasie kabla. W zależności od przewidzianej technologii mogą być stosowane rozwiązania zimnokurczliwe, taśmowe lub zalewane. Przy doborze należy uwzględnić średnicę kabla, liczbę par, konstrukcję powłoki, obecność ekranu lub pancerza, liczbę odgałęzień oraz wymagany dostęp serwisowy.
Głowice kablowe służą do uporządkowanego zakończenia kabla i przyłączenia żył do przełącznicy, łączówek lub urządzeń telekomunikacyjnych. Dokumentacja powinna określać pojemność zakończenia, sposób mocowania kabla, organizację par oraz wymagania dotyczące ekranowania i uziemienia.
Nazewnictwo muf i osłon może różnić się między dokumentacją projektową a kartami produktów. Przy przygotowywaniu dostawy należy weryfikować funkcję, pojemność i konfigurację rozwiązania, a nie wyłącznie nazwę zastosowaną w przedmiarze.
Przełącznice, łączówki i wyposażenie punktów dystrybucyjnych
Przełącznice telekomunikacyjne tworzą punkty zakończenia, rozdziału i krosowania torów miedzianych. W tej grupie stosowane są konstrukcje naścienne, szafkowe, stojakowe oraz rozwiązania przeznaczone do ram 19-calowych i 21-calowych. Wyposażenie może obejmować słupki kablowe, zaciski, łączówki, zespoły łączówkowe, gniezdniki, zakończenia kablowe oraz sznury pomiarowe i połączeniowe.
Elementy przeznaczone do różnych standardów ram nie muszą być wzajemnie kompatybilne. Przed kompletacją należy potwierdzić szerokość i konstrukcję ramy, rozstaw mocowań, pojemność, dopuszczalny sposób prowadzenia kabli oraz zgodność łączówek, uchwytów i wyposażenia dodatkowego.
Zabezpieczenia odgromowe i przepięciowe
Miedziane tory telekomunikacyjne prowadzone poza budynkiem mogą być narażone na przepięcia indukowane przez wyładowania atmosferyczne i różnice potencjałów. Zabezpieczenia instaluje się między innymi w przełącznicach oraz w punktach wejścia kabli do obiektu. Ich zadaniem jest ograniczenie przepięcia i odprowadzenie prądu udarowego do prawidłowo wykonanej instalacji uziemiającej.
Dobór powinien uwzględniać napięcie pracy toru, wymagany poziom ochrony, zdolność odprowadzania prądu oraz sposób koordynacji z pozostałymi elementami instalacji. Jeżeli specyfikacja przywołuje PN-EN 61643-21, zgodność należy potwierdzić dla konkretnego aparatu i kompletnej konfiguracji ochronnej.
Jak dobrać osprzęt pod wykonawstwo sieci
- Zidentyfikować kabel: ustalić jego typ, liczbę par, średnicę żył i izolacji, średnicę powłoki, obecność ekranu oraz ewentualnego pancerza.
- Określić funkcję złącza: połączenie przelotowe, odgałęzienie, naprawa, zakończenie kabla albo punkt krosowy.
- Przygotować schemat: wskazać liczbę kabli wchodzących i wychodzących, ich średnice, liczbę odgałęzień oraz organizację par.
- Sprawdzić środowisko instalacji: kanalizacja, studnia kablowa, szafa zewnętrzna, pomieszczenie techniczne lub wejście do budynku.
- Dobrać technologię zabezpieczenia: termokurczliwą, zimnokurczliwą, żelową, zalewaną albo taśmową zgodnie ze specyfikacją.
- Zweryfikować narzędzia: potwierdzić zgodność łączników z narzędziem zaciskowym i instrukcją montażu.
- Potwierdzić dokumentację: sprawdzić zakres średnic, pojemność, deklarowany stopień ochrony, wymagane normy oraz kompletność wyposażenia.
Po wykonaniu prac zakres odbioru powinien odpowiadać dokumentacji inwestycji. Może obejmować kontrolę identyfikacji i ciągłości par, ocenę montażu osłony, sprawdzenie ciągłości ekranu oraz pomiary parametrów elektrycznych wskazanych przez projektanta lub operatora.
Kompletacja materiałów pod projekt lub przetarg
Zestawienie materiałowe powinno obejmować wszystkie składniki potrzebne do wykonania złącza. Poza łącznikami i osłoną należy uwzględnić uszczelnienia, elementy zachowania ciągłości ekranu, uchwyty, materiały montażowe, wyposażenie przełącznic oraz właściwe narzędzia. Kompletacja pod konkretną konfigurację ogranicza ryzyko braków na budowie i pozwala skoordynować dostawy z harmonogramem robót.
Do przygotowania doboru i wyceny warto przekazać:
- oznaczenie i kartę techniczną kabla,
- liczbę par oraz średnice żył, izolacji i powłoki,
- schemat połączenia lub odgałęzienia,
- informację o ekranie, pancerzu i wymaganym uziemieniu,
- miejsce i warunki instalacji,
- wymagany stopień ochrony oraz przywołane normy,
- oczekiwany zakres dokumentacji ofertowej i odbiorowej,
- harmonogram realizacji i planowany podział dostaw na etapy.
Powiązane rozwiązania i materiały projektowe
- Telekomunikacyjne kable miedziane, dobierane do środowiska pracy, konstrukcji trasy i wymaganej liczby par.
- Kanalizacja kablowa do budowy i ochrony tras telekomunikacyjnych.
- Osprzęt telekomunikacyjny do kompletacji pozostałych elementów infrastruktury sieciowej.
- Telekomunikacyjne kable zewnętrzne XzTKMXpw, omówienie konstrukcji i zastosowań zewnętrznych kabli miedzianych.
- Dobór ziemnego kabla miedzianego telekomunikacyjnego do warunków trasy i wymagań inwestycji.
Poltel wspiera wykonawców sieci, integratorów, operatorów i biura projektowe w doborze osprzętu miedzianego pod konkretne wykonawstwo. Doradca techniczny może pomóc w weryfikacji zestawienia materiałowego oraz przygotowaniu kompletnej oferty pod projekt lub postępowanie przetargowe.
Najczęściej zadawane pytania
Czym różni się złącze telekomunikacyjne od łącznika żył?
Łącznik odpowiada za połączenie pojedynczych żył lub grupy żył w module. Złącze telekomunikacyjne jest pojęciem szerszym. Może obejmować wszystkie połączenia kabla, osłonę, uszczelnienia, mocowania, organizację par i elementy zapewniające ciągłość ekranu.
Czy złączkę telekomunikacyjną można dobrać tylko na podstawie liczby par?
Nie. Trzeba znać co najmniej średnicę żyły, średnicę z izolacją, rodzaj izolacji i technologię montażu. W przypadku rozwiązań modułowych należy dodatkowo sprawdzić pojemność modułu oraz zgodność z narzędziem.
Jaką osłonę złącza stosować w studni kablowej?
Wybór zależy od średnic i liczby kabli, konfiguracji odgałęzień, gabarytów wiązki, przewidywanego narażenia na wodę oraz możliwości zamocowania osłony w studni. Jeżeli projekt wymaga określonego stopnia IP, należy potwierdzić go dla konkretnego modelu i konfiguracji wprowadzeń.
Czy samo wypełnienie żelowe potwierdza stopień ochrony IP68?
Nie. Stopień ochrony dotyczy kompletnego rozwiązania w określonej konfiguracji. Należy zweryfikować deklarację producenta, zakres średnic kabli, liczbę wykorzystanych wejść oraz sposób montażu zgodnie z PN-EN 60529 lub IEC 60529.
Jakie dane są potrzebne do wyceny kompletnego złącza?
Podstawą są typ kabla, liczba par, średnice żył i powłoki, schemat połączenia, liczba wprowadzeń, informacja o ekranie lub pancerzu, miejsce montażu i wymagania środowiskowe. W przypadku postępowania przetargowego należy przekazać także specyfikację techniczną, przywołane normy i wymagany zakres dokumentacji.
