Modemy SHDSL i SHDSL.bis - symetryczna transmisja danych

Modemy SHDSL do transmisji po istniejących parach miedzianych

Urządzenia SHDSL pozwalają zestawić symetryczne połączenie punkt do punktu bez budowy nowego toru światłowodowego. Rozwiązanie wykorzystuje jedną lub kilka par miedzianych i znajduje zastosowanie między innymi w sieciach przemysłowych, telekomunikacyjnych, energetycznych oraz korporacyjnych. Modemy mogą pracować jako urządzenia końcowe CPE i CO, a ich role, profile transmisyjne oraz sposób agregacji par muszą być zgodne po obu stronach łącza.

Technologię SHDSL definiuje zalecenie ITU-T G.991.2. Określenia G.SHDSL i SHDSL są powszechnie używane zamiennie. Nazwa SHDSL.bis odnosi się do rozszerzonych profili G.991.2, które umożliwiają uzyskanie wyższych przepływności i pracę wieloparową. Nie należy mylić tego standardu z ITU-T G.991.1, które dotyczy technologii HDSL.

Standardy i warianty transmisji SHDSL

W dokumentacji projektowej lub przetargowej nie należy poprzestawać na określeniu SHDSL.bis. Specyfikacja powinna wskazywać liczbę par, wymaganą przepływność, interfejs użytkownika, role urządzeń, sposób zarządzania oraz wymagane profile zgodności. Pozwala to uniknąć problemów z interoperacyjnością urządzeń pochodzących z różnych serii.

Prędkość SHDSL a długość i jakość toru miedzianego

Przepływność i zasięg SHDSL są ze sobą bezpośrednio powiązane. Zwiększenie ustawionej prędkości podnosi wymagania dotyczące tłumienności i stosunku sygnału do szumu, dlatego na dłuższych torach konieczne może być zastosowanie niższego profilu. Przy niskiej przepływności, na przykład 192 kbit/s, zasięg w sprzyjających warunkach może przekraczać 8 km, ale wartości tej nie należy przyjmować jako gwarantowanego parametru projektowego bez pomiaru linii.

Na rzeczywisty zasięg wpływają:

• średnica żył i długość pętli, grubsza żyła ogranicza rezystancję i tłumienie toru,
• stan połączeń, korozja, zawilgocenie, wielokrotne złącza i odgałęzienia pogarszają parametry transmisji,
• przesłuchy, szczególnie przy wykorzystaniu wielu par w tym samym kablu,
• liczba agregowanych par, bonding zwiększa łączną przepływność, ale wymaga par o odpowiednich i zbliżonych parametrach,
• profil SHDSL, ustawienia marginesu szumowego oraz konfiguracja urządzeń CO i CPE,
• zakłócenia elektromagnetyczne, istotne w obiektach energetycznych i przemysłowych.

Przed uruchomieniem łącza należy zweryfikować ciągłość galwaniczną, rezystancję pętli, tłumienność i jakość izolacji. Po zestawieniu połączenia warto sprawdzić margines sygnału, liczbę błędów, stabilność synchronizacji oraz przepływność w obu kierunkach.

Urządzenia SHDSL dostępne do realizacji sieci

• Przemysłowe modemy SHDSL.bis, przeznaczone do montażu na szynie DIN lub w obudowie kompaktowej. Wybrane urządzenia pracują w temperaturze od -40°C do +70°C.
• Modemy jedno- i wieloparowe, dobierane odpowiednio do liczby dostępnych torów. Oznaczenie 2-wire odpowiada jednej parze, natomiast 4-wire oznacza dwie pary.
• Platformy FlexDSL SHDSL.bis, przeznaczone do agregacji i obsługi wielu połączeń w węźle telekomunikacyjnym.
• Karty SHDSL.bis, stosowane do rozbudowy kompatybilnych platform dostępowych i urządzeń agregacyjnych.
• Media konwertery SHDSL, umożliwiające przeniesienie transmisji Ethernet przez istniejącą linię miedzianą.

W zależności od modelu urządzenia mogą być zasilane napięciem stałym 12 V, 24 V lub 48 V albo napięciem sieciowym 100 do 240 V AC. Sposób zasilania, redundancję wejść i dopuszczalny zakres napięcia należy każdorazowo sprawdzić w dokumentacji konkretnego urządzenia.

Interfejsy i zarządzanie

SHDSL a ADSL

SHDSL jest odpowiedni tam, gdzie ruch wychodzący jest równie istotny jak pobieranie danych. Dotyczy to między innymi transmisji obrazu z kamer, dostępu do systemów SCADA, połączeń VPN i przesyłania danych pomiędzy oddziałami.

Zastosowania modemów SHDSL.bis

• połączenia oddziałów, obiektów technicznych i stacji bazowych przez istniejącą sieć miedzianą,
• transmisja danych ze stacji pomp, podstacji energetycznych, węzłów gazowych i instalacji automatyki,
• operatorskie usługi dostępu symetrycznego z możliwością monitorowania jakości linii,
• systemy CCTV i monitoring IP w lokalizacjach bez dostępnego światłowodu,
• przenoszenie Ethernetu lub interfejsów E1/T1 przez pętlę abonencką,
• modernizacja istniejącej infrastruktury bez wymiany całej trasy kablowej.

Przed wyborem transmisji po miedzi warto porównać dostępny zasięg, przepływność i koszty modernizacji z innymi mediami. Pomocne jest porównanie światłowodu z technologiami mobilnymi i DSL.

Jak dobrać modem SHDSL do projektu?

1. Określ wymaganą przepływność symetryczną oraz dopuszczalne opóźnienia dla Ethernetu, transmisji szeregowej albo E1/T1.
2. Sprawdź liczbę dostępnych par, ich długość, średnicę żył i stan techniczny.
3. Dobierz zgodne urządzenia CO i CPE, uwzględniając profile SHDSL.bis i sposób agregacji par.
4. Wskaż wymagane interfejsy, w tym liczbę portów Ethernet, interfejsy szeregowe lub TDM.
5. Uwzględnij środowisko pracy, zakres temperatury, montaż na szynie DIN, w szafie 19 cali lub jako urządzenie kompaktowe.
6. Zweryfikuj zasilanie i zarządzanie, w tym napięcie wejściowe, zdalną diagnostykę i wymagane protokoły.
7. Zdefiniuj kryteria odbioru, takie jak synchronizacja, przepływność, margines szumowy, stabilność połączenia i liczba błędów.

Przy zapytaniu projektowym lub przetargowym warto przekazać schemat połączenia, długość toru, liczbę par, wymagane interfejsy, warunki środowiskowe i oczekiwaną przepływność. Na tej podstawie Poltel może przygotować dobór oraz kompletację urządzeń pod harmonogram wykonawstwa sieci.

Powiązane rozwiązania Poltel

• Modemy telekomunikacyjne, urządzenia do transmisji danych w sieciach dostępowych i rozległych.
• Urządzenia przemysłowe, rozwiązania do integracji transmisji w automatyce i infrastrukturze technicznej.
• Kable miedziane, przewody do budowy i modernizacji torów telekomunikacyjnych.
• Modemy GSM/GPRS, rozwiązania do transmisji bezprzewodowej i łączy rezerwowych.

FAQ dotyczące SHDSL

Ile par miedzianych wymaga połączenie SHDSL?

Podstawowe połączenie może pracować na jednej parze, czyli w konfiguracji 2-wire. Urządzenia wieloparowe wykorzystują dwie, cztery lub większą liczbę par, zależnie od konstrukcji modelu. Bonding zwiększa dostępną przepływność, ale wszystkie pary powinny spełniać wymagania jakościowe.

Czy dwa dowolne modemy SHDSL będą ze sobą współpracować?

Nie należy tego zakładać wyłącznie na podstawie oznaczenia G.SHDSL. Trzeba sprawdzić role CO i CPE, obsługiwane profile G.991.2, kodowanie, liczbę par, sposób ich agregacji oraz zgodność interfejsów. Najbezpieczniejsze jest stosowanie urządzeń o potwierdzonej interoperacyjności.

Jaka jest zależność między zasięgiem a prędkością SHDSL?

Wyższa prędkość skraca możliwy zasięg, ponieważ wymaga lepszych parametrów toru. Nie istnieje jedna uniwersalna tabela odległości dla każdej instalacji. Wynik zależy od średnicy i stanu żył, liczby złączy, przesłuchów, zakłóceń oraz ustawionego marginesu szumowego.

Czy SHDSL zapewnia gwarantowane pasmo i SLA?

Symetryczna charakterystyka łącza ułatwia świadczenie usług o przewidywalnych parametrach, ale sam standard SHDSL nie gwarantuje SLA. Warunki jakościowe muszą wynikać z projektu, konfiguracji, stanu toru i procedur monitorowania operatora.

Czy modem SHDSL wymaga lokalnego zasilania?

Standardowo urządzenie wymaga zasilania zgodnego z dokumentacją modelu. Nie należy zakładać obsługi PoE ani zasilania zdalnego bez potwierdzenia w karcie katalogowej. W instalacjach przemysłowych trzeba również uwzględnić zakres napięcia i wymagania dotyczące ciągłości zasilania.

Kiedy wybrać SHDSL zamiast światłowodu?

SHDSL jest uzasadniony, gdy dostępny jest sprawny tor miedziany, a budowa trasy światłowodowej nie jest możliwa w wymaganym terminie lub nie mieści się w zakresie inwestycji. Dla nowych sieci o dużej przepływności i perspektywie dalszej rozbudowy światłowód zwykle zapewnia większy zapas parametrów.